Tablet macOS’a sanal bir ekran olarak tanıtılır. Bu teknik bir ayrıntı gibi duruyor ama günlük kullanımda dört somut şeye dönüşüyor: monitör limitine saymaz, ayarlarını macOS’un kendisi hatırlar, birden fazlası yan yana durur ve çevirdiğinizde gerçekten döner.
Tablet bağlandığında macOS’un Ekranlar ayarında yeni bir ekran belirir. Onu sürükleyip MacBook’unuzun soluna ya da sağına yerleştirirsiniz, pencereleriniz orada tam ekran olur. Yani öğrenilecek ayrı bir “yayın penceresi” yok — tabletiniz macOS için bir monitör.
Bunun bir yan etkisi var ve çoğu kişinin en çok işine yarayan kısmı bu: harici monitör limitine sayılmaz. Tek harici monitör destekleyen bir MacBook’ta, monitörünüz takılıyken bile tablet ek ekran olarak gelir.
Çözünürlük, ölçek ve ekranın düzendeki yeri bizim tarafta hiçbir yerde saklanmaz — tek otorite macOS’un kendi ekran hafızası. Bize kalan iş, o hafızanın çalışması için tabletin kimliğini sabit tutmak: her tablet macOS’a hep aynı monitör olarak görünür, bu yüzden bir dahaki bağlanışta çözünürlüğünüz ve pencere düzeniniz yerinde olur.
Akış ayarları da öyle: tableti kabloyla ilk bağladığınızda uygulama kısa bir ölçüm teklif eder; kabul ederseniz sonuç o tablete yazılır ve sonraki bağlantılarda — Wi-Fi’da da — yeniden uygulanır.
Kimlik tabletin kendisinden türetilir ve kalıcıdır: uygulamayı silip yeniden kursanız da, verisini temizleseniz de macOS onu aynı ekran olarak tanır. Yalnız tableti fabrika ayarlarına döndürürseniz yeni bir monitör sayılır.
Aynı Mac’e birden fazla tablet bağlayabilirsiniz — biri kabloyla, biri Wi-Fi ile olabilir. Her tablet kendi sanal ekranını alır: kendi çözünürlüğü, düzende kendi yeri, kendi kalibrasyonu. Birini kapatmak diğerinin oturumunu düşürmez; öteki tablet bir an karardıktan sonra kendi ekranıyla devam eder.
Ses de ekran başına ayrılır: her tablet macOS’ta ayrı bir çıkış aygıtı olur. Ayrıntı: ses tablete nasıl gidiyor.
Tableti dikeye çevirdiğinizde Mac’teki ekran da dikeye döner — macOS’un Döndür ayarını elle değiştirmeniz gerekmez, yayın da kopmaz. Uzun doküman, kod ve web sayfası okurken en çok fark edilen kısım bu: yatay MacBook ekranınızın yanında dikey bir okuma ekranı duruyor.
Geri çevirdiğinizde yataya döner ve o oryantasyondaki düzeniniz geri gelir.
Wi-Fi’da anlık bir sıkışmayı uygulama kendisi toparlarken ekran yok edilmez, park edilir: tablet birkaç saniye içinde dönerse aynı ekranı devralır ve pencereleriniz yerinde kalır.
Kabloyu çıkardığınızda ya da bağlantı dışarıdan koptuğunda ekran kapatılır ve pencereleriniz MacBook ekranına döner. Ama kaybolan yalnız o an: tekrar bağlandığınızda tablet aynı ekran kimliğiyle geri gelir, çözünürlüğünüz ve düzendeki yeri yerinde durur.
